و اگر ترديد بعضى از شما در پيكار با آنها به خاطر ترس است ، اين ترس كاملا بى جا است ، « آيا شما از اين افراد بى ايمان مىترسيد ، در حالى كه خداوند سزاوارتر است كه از او و از مخالفت فرمانش بترسيد ، اگر به راستى شما ايمان داريد » ( * ( أَ تَخْشَوْنَهُمْ فَاللَّه أَحَقُّ أَنْ تَخْشَوْه إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ) * ) . در آيه بعد وعده پيروزى قطعى به مسلمانان مىدهد و مىگويد : « با آنها پيكار كنيد كه خداوند آنها را به دست شما مجازات مىكند » ( * ( قاتِلُوهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللَّه بِأَيْدِيكُمْ ) * ) . نه فقط مجازات مىكند بلكه « خوار و رسواشان مىسازد » ( * ( وَيُخْزِهِمْ ) * ) . و شما را بر آنها پيروز مىگرداند « ( * ( وَيَنْصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ ) * ) . و به اين ترتيب دلهاى گروهى از مؤمنان را كه تحت فشار و شكنجه سخت اين گروه سنگدل قرار گرفته بودند و در اين راه قربانيهايى داده بودند شفا مىدهد « و بر جراحات قلب آنها از اين راه مرهم مىنهد » ( * ( وَيَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ ) * ) . بعضى از مفسران گفته‌اند منظور از « قوم مؤمنين » گروه مؤمنان طائفه « بنى خزاعه » هستند كه جمعى از بت پرستان از طايفه « بنى بكر » ناجوانمردانه بر آنها ريختند و غافلگيرشان ساختند و بعضى گفته‌اند اشاره به گروهى از مردم يمن است كه اسلام را پذيرفتند ولى چون به مكه آمدند از طرف بت پرستان مورد آزار و شكنجه واقع شدند . ولى بعيد نيست اين عبارت همه كسانى را كه به نوعى تحت فشار و شكنجه بت پرستان قرار گرفته بودند و دلهايشان از آنها پر خون بود شامل شود . در آيه بعد اضافه مىكند كه در پرتو پيروزى شما و شكست آنها « خشم